Çocukluk pek çok insanın hayatında, hayatının en güzel evresi diye anlattığı dönemidir. Çocukluğumuzda o an yaşadığımız çocukça hislerin, masumiyetin ve bunlara sahip olmanın büyük ve derin anlamanı bilmesek de, çocukluktan çıkıp “zorunluluklarla” her karşılaştığımızda, her “zorundasın”ı duyduğumuzda, içimize büyümek istemeyen bir Peter Pan yerleşir. Geçmedi ve geçmiyor ki, her geçen gün savaşların ortasında kalmış çocukları, savaşların ortasında bir gecede büyümek zorunda kalan çocukları görüyoruz. Yumruğunu sinirle ülkesine savaşmaya gelmiş bir askere kaldırmış, belki hayatında ilk kez yumruğunu birine kaldırmış o çocukları. Oysa içimizde büyüyen o Peter Pan‘lar , çocukları oynarken görmek istiyor, savaşırken değil…



none547__700 - Kopya

none520__700

none457__700 - Kopya

none362__700 - Kopya

none355__700 - Kopya

none331__700 - Kopya

none321__700 - Kopya

none243__700 - Kopya

none171__700 - Kopya

none282__700 - Kopya

none310__700 - Kopya

none97__700 - Kopya

none130__700 - Kopya

none138__700 - Kopya

none145__700 - Kopya

none148__700 - Kopya

none90__700 - Kopya

none85__700 (1) - Kopya

SONY DSC

none67__700 - Kopya

none1__700 - Kopya

none276__700 - Kopya

none321__700 - Kopya

none350__700 - Kopya

none331__700 - Kopya

none327__700 - Kopya